Hindistan’ın kurak kırsal bölgelerinde, mevsimsel yağış sularının geçirgen zemin tabakalarından sızmasını engellemek amacıyla nehir yatakları ve vadi çanaklarına binlerce ton kil serilerek sıkıştırıldı. Düşük maliyetli zemin sızdırmazlık uygulaması sayesinde yeraltı hidrolojik rezervleri beslendi ve kurak dönemlerde köy kuyularının susuz kalmasının önüne geçildi.
Bölgedeki gözenekli jeolojik yapı, yağış periyotlarında toplanan tatlı suyun yüzeyden hızla derin katmanlara süzülerek kaybolmasına sebebiyet veriyordu. Yatakların kısa sürede susuz kalması, tarımsal faaliyetleri sekteye uğratırken yerel su temin noktalarındaki seviyelerin kritik eşiklerin altına inmesini hızlandırıyordu.
Saha operasyonları kapsamında kuruyan ırmak güzergâhları ile doğal çöküntü alanlarına yüksek hacimli killi toprak transferi gerçekleştirildi. İş makineleri vasıtasıyla kademeli biçimde serilip mekanik kompaksiyondan geçirilen killi malzeme, suya doyduğunda genleşip gözenekleri tıkayarak geçirimsiz bir bariyer işlevi gördü.
Oluşturulan sızdırmaz kil tabakası, yağış kaynaklı hidrolojik akışın kontrollü biçimde tutulmasını sağlarken çevre akifer sistemlerini düzenli periyotlarla beslemeyi başardı. Yüksek maliyetli betonarme baraj konstrüksiyonlarına alternatif oluşturan bu saha modeli, kurak periyotlarda kuyu altyapısının kesintisiz işletilmesine zemin hazırladı.
